Καφές σε αναμονή




Ο πιο απλός τρόπος είναι πάντα ο πιο αποτελεσματικός. Έτσι το σκέφτηκε ο δημιουργός της ιδέας, ο φίλος Δημήτρης Παντελής και έφτιαξε τον «Καφέ σε Αναμονή». Πως; Όπως γράφει και στην σελίδα της ομάδας στο Facebook “…πληρώνοντας ένα καφέ, ένα ψωμί, ένα γάλα, λίγο κρέας, φρούτα και κάθε λογής προϊόντα για κάποιο συνάνθρωπό μας που δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να αποκτήσει.

Ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού κόβει κ κρατάει σε ένα ξεχωριστό κουτί την απόδειξη του προϊόντος σε αναμονή που έχει εισπράξει και την δίνει σε όποιον του ζητήσει το προϊόν σε αναμονή. Τόσο απλό. Ελάτε να κάνουμε παράδοση σε όλες τις γειτονιές της Ελλάδας την αλυσίδα αγάπης.” Μίλησα με τον Δημήτρη, παιδικό φίλο και συμμαθητή, και του ζήτησα να μας πει περισσότερα πράματα για αυτή την προσπάθεια που βρίσκει όλο και περισσότερους υποστηριχτές σε όλη την Ελλάδα.

Πως ξεκίνησε αυτή η ιδέα; Υπήρχε κάποιο ερέθισμα από ανάλογη εμπειρία του εξωτερικού; Πόσα άτομα συμμετέχουν στην ομάδα;

Ο Καφές σε Αναμονή είναι μια παράδοση που ξεκίνησε στην Ιταλία μετά τον Β Παγκόσμιο πόλεμο. Το 2013 ήρθε πρώτη φορά στην Ελλάδα μέσω ενός περιοδικού δρόμου, αλλά δεν έγινε γνωστό στο ευρύ κοινό. Ένα βράδυ, πριν λίγους μήνες, βρέθηκε μπροστά μου ένα άρθρο για την ιστορία του καφέ σε αναμονή και αμέσως φύτρωσε στο μυαλό μου η ιδέα για τη δημιουργία ενός βίντεο. Στην εποχή της κρίσης που βιώνουμε σκέφτηκα ότι η δυναμική της εικόνας θα έδινε μεγάλη ώθηση στην ιδέα, σε συνδυασμό με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έτσι πρότεινα στους συμφοιτητές μου της Δραματικής σχολής “Δήλος” να κάνουμε το βίντεο. Η σκέψη μου ήταν ότι πέρα από τον καφέ, αν η δράση προχωρούσε και σε είδη πρώτης ανάγκης, όπως για παράδειγμα σε ψωμί, γάλα, κρέας, φρούτα κλπ θα βοηθούσαμε πολύ κόσμο που το έχει ανάγκη ίσως πιο πολύ από ποτέ. Υπάρχει ήδη λοιπόν στο Facebook η ομάδα Καφές σε Αναμονή την οποία διαχειρίζομαι και η ομάδα των παιδιών που εμφανίζεται στο βίντεο, ο καθένας με τον τρόπο του προσπαθεί να προωθήσει την ιδέα, είτε στέλνοντας την σε διάφορα σάιτ, είτε μέσω instagram κλπ.


Πως λειτουργεί στην πράξη η ιδέα;

Η ιδέα λειτουργεί με τον τρόπο ακριβώς που προτείνουμε στο βίντεο, και όποιος θέλει μπορεί να ξεκινήσει από αύριο κιόλας! Οι επιχειρήσεις βάζουν στα καταστήματα τους την επιγραφή της αναμονής σε σημείο που φαίνεται, κόβουν απόδειξη στον πελάτη που πληρώνει αναμονή, τη φυλάσσουν σε ένα ξεχωριστό κουτί, βάζο κλπ. κ τη δίνουν στον άνθρωπο που ζητάει προϊόν σε αναμονή! Αν το κατάστημα κάνει κ μια έκπτωση στον πελάτη για το προϊόν της αναμονής που πληρώνει είναι το ιδανικό σαν δείγμα καλής κίνησης και από την επιχείρηση! Ενδεικτικά στη σελίδα μας μπορείτε να δείτε φωτογραφίες που μας στέλνουν επιχειρήσεις που έχουν ξεκινήσει. Ιδανικά, λέμε στις επιχειρήσεις να μας στέλνουν μια φωτογραφία από τον χώρο τους με την επιγραφή της αναμονής για να την ανεβάσουμε στη σελίδα!

Ποια η ανταπόκριση από τον κόσμο με τον οποίο το επικοινώνησες; Πως αντιδρούν οι καταστηματάρχες όταν τους το προτείνεις;

Η ανταπόκριση του κόσμου είναι συγκλονιστική. Αυτό που συμβαίνει ξεπερνάει τις αρχικές μου προσδοκίες. Το βίντεο μέσα σε 10 μέρες πλησιάζει τις 500.000 προβολές έχουν ήδη δημιουργηθεί 4 μεγάλες ομάδες υποστήριξης από εθελοντές σε Θεσ/κη, Ηράκλειο Κρήτης, Λάρισα και Πειραιά οι οποίες προωθούν τοπικά την ιδέα, ενώ η δράση της αναμονής έχει ξεκινήσει σε επιχειρήσεις σε πολλές πόλεις της Ελλάδας όπως, τη Θεσσαλονίκη, τα Τρίκαλα, την Άμφισσα, την Αλεξανδρούπολη, τη Λάρισα, το Ηράκλειο, τα Χανιά, τη Κομοτηνή κ.ά. καθώς επίσης και σε νησιά όπως την Πάρο και τη Σύρο. Η ιδέα επίσης έχει ξεκινήσει κ σε πόλεις της Κύπρου. Καθημερινά λαμβάνουμε πολλά μηνύματα από πολλές επιχειρήσεις κάθε λογής σε όλη την Ελλάδα που ενδιαφέρονται να ξεκινήσουν την αναμονή, ενώ στα σκαριά είναι η δημιουργία αρκετών ακόμα ομάδων σε διάφορες περιοχές της Αθήνας και σε άλλες πόλεις κ νησιά.

Με ποιον τρόπο ενημερώνονται οι άποροι συμπολίτες μας για αυτή την πρωτοβουλία;

Ένας ακόμα λόγος για τον οποίο είμαι χαρούμενος είναι ότι από την πρώτη μέρα της σελίδας ήρθε σε επικοινωνία μαζί μας ο υπεύθυνος της ομάδας Γέφυρα /The Bridge. Η Γέφυρα είναι μια ομάδα που αποτελείται από 15 εθελοντές ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς κλπ. οι οποίοι κάνουν street work σε συνοικίες αστέγων σε όλη την Αθήνα 4 φορές την εβδομάδα. Πλέον ενημερώνουν σε συνεργασία μαζί μας τους ανθρώπους αυτούς οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση δρόμου σε ποια καταστήματα πλησίον τους μπορούν να βρουν κάποιο προϊόν σε αναμονή.

Πιστεύεις ότι κάτι αντίστοιχο θα έχει μία σημασία να εξαπλωθεί σε όλη την χώρα και ειδικά στην επαρχία που υπάρχουν διαφορετικές συνθήκες;

Εξαπλώνεται ήδη στην επαρχία μέρα με τη μέρα και είμαι αισιόδοξος ότι μπορεί να πάρει ακόμα μεγαλύτερη δύναμη. Έχω μεγαλώσει στην επαρχία και ξέρω ότι οι κοινωνίες είναι πιο κλειστές και υπάρχει το συναίσθημα της ντροπής. Η κρίση όμως θεωρώ ότι μας δίνει την ευκαιρία να γκρεμίσουμε αυτές τις στερεοτυπικές αντιλήψεις, καθώς σε καμία περίπτωση δεν είναι ντροπή ένας άνθρωπος που έχει απολυθεί από τη δουλειά του, που ζει με 200 ευρώ το μηνά από επιδόματα κλπ. Να πάει σπίτι του ένα καρβέλι ψωμί, η ένα γάλα στο παιδί του η μια χούφτα λαχανικά κ φρούτα. Είναι ότι πιο ανθρώπινο υπάρχει στο κόσμο, εύχομαι να μην το ζήσει κάνεις, αλλά δυστυχώς το βιώνουν χιλιάδες οικογένειες σε όλη την Ελλάδα καθημερινά κ δεν μπορούμε να μένουμε με σταυρωμένα τα χεριά, ούτε να κρυβόμαστε πίσω από ηλίθιες ντροπές και άλλες δικαιολογίες. Πάνω από όλα είμαστε άνθρωποι, όσο και αν προσπαθούν κάποιοι να μας κάνουν να το ξεχνάμε και πιστεύω ότι έχουμε μια ευκαιρία να έρθουμε πιο κοντά με τους συνάνθρωπους μας, δείχνοντας καθημερινά την αλληλεγγύη μας με τον πιο απλό τρόπο.

Τι θα έλεγες σε κάποιον που θέλει να βοηθήσει στην υλοποίηση της ιδέας και πως μπορεί ο καθένας να προσφέρει;

Θα έλεγα καταρχάς ο Έλληνας να σταματήσει να βρίσκει μια δικαιολογία για όλα για να κρυφτεί από πίσω. Και αυτό το λέω γιατί υπάρχουν και κάποιοι (ευτυχώς ελάχιστοι) οι οποίοι θεωρούν ότι η ιδέα δε θα λειτουργήσει είτε γιατί τα “κακά” μαγαζιά θα κλέβουν, είτε γιατί τα προϊόντα της αναμονής θα τα παίρνουν “τσαμπατζήδες”. Με αυτή τη λογική να μην κάνουμε τίποτα. Από φόβο μη μας κλέψουν το 1 ευρώ την εβδομάδα. Είναι αστείο. Και λέω 1 ευρώ την εβδομάδα γιατί αυτό κ μόνο αν κάνουμε αυτόματα φανταστείτε ποσό μεγάλο θα γίνει όλο αυτό κ πόσος κόσμος θα ελαφρυνθεί. Δεν δίνω λοιπόν δικαιολογία καμιά σε αυτούς τους λίγους που φοβούνται. Γιατί ο φόβος ευθύνεται για ένα μεγάλο κομμάτι των δεινών που τραβάμε και τραβάνε σήμερα.

Για να το κλείσω εδώ, λέω ότι θέλω να κοιτάζω το δάσος κ όχι το δέντρο κ με αυτό εννοώ ότι, προτιμώ να βοηθηθούν χιλιάδες άνθρωποι από αυτή την ιδέα και να την εκμεταλλευτούν και 10 βλάκες (οι οποίοι θα απομονωθούν σε βάθος χρόνου είτε από την παρέα τους, είτε η επιχείρηση αν καταλάβει κάτι μπορεί να μην δώσει αναμονή κλπ.) παρά να μην υπάρξει κανένας τρόπος να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον στη καθημερινότητά μας. Αυτή είναι η ταπεινή μου γνώμη. Μπορούμε όλοι λοιπόν να προσφέρουμε με τον ένα η τον άλλο τρόπο. Όπως έχω ξαναπεί, επόμενος στόχος είναι η δημιουργία Ομάδων εθελοντών πολιτών σε όλη τη χώρα (και στη Καβάλα), οπού σε συνεργασία με τοπικούς φορείς θα επικοινωνήσουν περαιτέρω την ιδέα έτσι ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν με κάποιο οργανωμένο τρόπο (είτε μέσα από τη σελίδα μας, είτε μέσω προωθητικών φυλλαδίων, είτε με ανάρτηση των επιχειρήσεων που συμμετέχουν στο κίνημα σε κεντρικά σημεία κάθε πόλης- ηλεκτρονικούς πίνακες και σε στάσεις λεωφορείων) σε ποια σημεία μπορούν να βρουν προϊόντα σε «αναμονή».

Κλείνω θέλοντας να εκφράσω την πικρία μου για την πόλη που γεννήθηκα κ μεγάλωσα (Καβάλα), (μιας και εκεί απευθύνεται η συνέντευξη) γιατί σε αντίθεση με πολλές άλλες πόλεις της Ελλάδας οπού το ενδιαφέρον είναι μεγάλο, σε όποιο τοπικό μέσο προσπάθησα μέχρι τώρα να στείλω την ιδέα (εκτός από εσάς φυσικά) ,η προσπάθεια μου βρέθηκε στο κενό. Ελπίζω να αλλάξει αυτό σύντομα, γιατί γνωρίζω πολύ καλά ότι υπάρχουν πολλές οικογένειες στη Καβάλα (κ όχι μόνο, χωριά κλπ.) που περνούν δύσκολες στιγμές και γη αυτό θεωρώ ότι είναι χρέος όλων να επικοινωνήσουν την ιδέα άμεσα όσο μπορούν για να βοηθήσουν τους συμπολίτες μας.

Πηγή: www.alternactive.gr